SÉMAH 070118

Dongéng sémah nu teu lana da geuning aya maksud salian ti ménta du’a.

Fikmin # SÉMAH #

Padungdung nu tarung parebut pulung, ngaléntab manah megarkeun katugenah. Jelema ginding riab ka lembur. Uluk salam ngabiwir amis bari ngagémbol jangji, engké mun jadi. Masigit haneuteun kobong teu molongpong. Kabéh awor jeung rasa bagja sabab pasantrén jadi jugjugan balaréa, ceunah mah marénta du’a. Mama Ajengan pabeulit ngatur jadwal narima sémah, barudak santri pakupis ngabantuan popolah bari memekel kitab sapinah.

Tapi geuning teu lana, usum nyémah jeung usum jangji téh lantis ku nyoblos sapoé. Poé kadua sanggeus nyoblos mah, nu kungsi nyémah téh haré-haré. Bujeng-bujeng ngobrolkeun jangji, dalah ditaros kalah ngaléos, ditepangan téh ngilang. Kitu ogé nu jeneng nyangking jabatan, kalah ngahékok wé di dayeuh beuteung seubeuh sirit baseuh.

Poé diganti minggu, minggu jeung bulan ngajaul taun. Nu nyémah riab deui, nu jangji leuwih ti hiji. Mama Ajengan jeung santri tos pada ngarti. Nu nyumbang tetep ditampi, tapi baligo nu dipasang mah gambar Mama Ajengan sareng istri sapiri umpi. (Akw).

Catetan : Ieu mah dongéng rékaan, sanes maksad saujratna. Nami, sebatan sareng tempat ogé ukur jadi rumpaka carita.