Rancunit – fbs

Rasa panasaran nu kedah di lisankeun.

PASTEUR, akwnulis.com. Raray rancunit pinareup nyeungseung, matak uruy tur ngaganggu kana paniatan shaum.

“Dita” soantenna halimpu, basa ditaros saha wastana.

Enjingna di kosambi teu dihaja tepang deui, mung bénten setélan, rada tomboy. Tapi jiga nu teu loma, di ajak gumujeng téh ngabetem waé. Katingali nami di na acuk seragamna, Lianta. “Jigana lepat jalmi”

Selang tilu dinten paamprok deui nu mirip, rancunit ogé, di pasar Ciroyom, nuju parebut milihan pindang, “Dita sanes?” “Sanes a, abdi mah Lira.”

Pleng aya kana 3 sasihna teu tepang sareng anu rarancunit téh.

Ari pék téh dasar kedah tepang, di palataran masjid Daarut Tauhid aya nu nyalukan, “Aa…!!! Kumaha damang?, emut keneh ka abdi?”

Sakedapeun ngahuleng, “Dita?” Gideug, “Lianta?” gideug. “….. euh moal lepat ieu mah.. Lira nya?” Gideug baru nungkup lambey, ngadon ngagumujengkeun.

“Abdi mah Fia”

Mastaka janten rieut ngémutan kajantenan ieu. “Maksadna kembar opat ieu teh?”

Anjeun mung imut, teras ngoléséd. Ngantunkeun Uing nu ngahuleng, panasaran. (AKW).

***

Fbs : fiksimini basa sunda*)